Chirurgia intymna – dla kogo i kiedy może być pomocna?

Czym jest chirurgia intymna?

Chirurgia intymna to estetyczna korekcja defektów anatomicznych ciała. Plastyka może zmienić kształt narządów płciowych i przywrócić ich atrakcyjność, która z czasem może zanikać. Plastyka intymna jest wskazana u osób z wrodzonymi wadami budowy narządów płciowych, na przykład u kobiet z asymetrycznymi wargami sromowymi mniejszymi, które powodują dyskomfort fizyczny i psychiczny.

Chirurgia plastyczna okolic intymnych u kobiet

Naturalne zmiany związane z wiekiem i fizjologią wpływają na kobiece ciało: skóra warg sromowych większych i mniejszych staje się wiotka, łechtaczka zmniejsza się i traci wrażliwość, a elastyczność pochwy ulega pogorszeniu.

Kobiety najczęściej zgłaszają się do lekarzy z powodu:

• dyskomfortu podczas noszenia bielizny;
• problemów podczas uprawiania sportu;
• niezadowolenia z wyglądu narządów płciowych;
• strachu i braku pewności co do własnej seksualności;
• fizycznego i psychicznego dyskomfortu podczas stosunku.

Zazwyczaj pacjentki zwracają się do lekarza z dwóch lub trzech powodów jednocześnie.

Nauka i medycyna pomagają osiągnąć określony wygląd narządów płciowych. W tym celu stosuje się małoinwazyjną chirurgię w ginekologii: labioplastykę warg sromowych większych i mniejszych, liposukcję łonową, zmniejszenie osłonki łechtaczki, hymenoplastykę, wypełnianie okolic intymnych, powiększenie punktu G, waginoplastykę oraz laserowe odmładzanie pochwy.

Labioplastyka to operacja plastyczna warg sromowych i skóry wokół sromu. Zabieg ten wykonuje się u pacjentek, które nie są zadowolone z wyglądu zewnętrznych narządów płciowych. Korekcję warg sromowych wykonuje się również w przypadku anomalii i wad rozwojowych narządów płciowych, na przykład atrezji pochwy lub rozciągnięcia warg sromowych w wyniku porodu czy urazów.

Liposukcja łonowa to zabieg małoinwazyjny, którego celem jest usunięcie nadmiernych złogów tłuszczu w okolicy łonowej. Operacja może być wykonywana samodzielnie lub stanowić część ogólnej liposukcji brzucha i talii. Efektem operacji jest napięta i jędrna skóra w okolicy łonowej.

Plastyka łechtaczki wykonywana jest w kilku celach: usunięcie nadmiernie rozwiniętego napletka łechtaczki, usunięcie fałd błony śluzowej krocza zakrywających żołądź łechtaczki lub poprawienie wyglądu narządów płciowych. Ostatecznym celem zabiegu jest umożliwienie kobiecie osiągnięcia satysfakcji estetycznej i seksualnej.

Hymenoplastyka (odtworzenie błony dziewiczej) to zabieg, podczas którego lekarz przywraca integralność błony dziewiczej. Operacja wykonywana jest na życzenie kobiety, ponieważ nie ma wskazań do hymenoplastyki ze względów zdrowotnych lub związanych z zagrożeniem życia.

Wypełnianie okolic intymnych lub plastyka konturowa to zabieg, podczas którego lekarz wykonuje zastrzyki w okolice intymne kobiety, aby poprawić ich wygląd lub funkcjonalność. Jako wypełniacz do zastrzyków stosuje się kwas hialuronowy. Substancja ta utrzymuje napięcie skóry i błon śluzowych warg sromowych. Wypełnianie intymne jest wskazane w przypadku zmian związanych z wiekiem i porodem, suchości pochwy, szerokiej pochwy, asymetrii warg sromowych większych oraz obniżonego napięcia skóry narządów płciowych.

Waginoplastyka to zabieg odbudowy uszkodzonej pochwy po porodzie lub urazach. Dzięki waginoplastyce kobieta odzyskuje możliwość odczuwania przyjemności seksualnej i satysfakcji ze względów estetycznych. Zabieg ten wykonuje się również u osób, które pragną zmienić męskie narządy płciowe na żeńskie (waginoplastyka feminizująca).

Laserowe odmładzanie pochwy to małoinwazyjny zabieg kosmetyczny. Przywraca estetyczny wygląd pochwy. Zabieg jest wskazany u kobiet, które przeszły operację pochwy, miały trudny poród, uszkodziły narząd w wyniku urazu oraz u których obserwuje się naturalne zmiany związane z wiekiem.

Pamiętać należy o ostrzeżeniu Amerykańskiego Kolegium Położników i Ginekologów:

• odmładzanie pochwy, waginoplastyka, hymenoplastyka nie mają medycznych przeciwwskazań, ale ich bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały w pełni zbadane;
• plastyka warg sromowych może wydawać się prosta i nieszkodliwa, ale może prowadzić do powikłań.

Zabiegi medyczne uznaje się za uzasadnione w następujących przypadkach:

• konieczna jest korekta lub przywrócenie fizjologicznego kształtu zewnętrznych narządów płciowych kobiety po nieudanych operacjach plastycznych;
• kobieta ma wrodzoną asymetrię lub przerost warg sromowych.

Przedstawiciele Amerykańskiego Kolegium Położników i Ginekologów zwracają uwagę, że zabiegi kosmetyczne często sprawiają wrażenie prostych i bezpiecznych. W rzeczywistości jednak nawet 7% tego typu operacji kończy się niepowodzeniem.

Chirurgia plastyczna narządów płciowych u mężczyzn

W świadomości wielu mężczyzn męskość i seksualność to pojęcia tożsame. Rozmiary męskich narządów płciowych utożsamiane są z męskością i siłą, pozwalają umocnić poczucie własnej wartości. Z tego powodu wielu mężczyzn ma kompleksy związane z rozmiarem i kształtem penisa. Niezadowolenie z długości i grubości członka prowadzi do skrępowania i nieśmiałości w kontaktach z kobietami.

Ze względu na społeczne znaczenie rozmiaru prącia lekarze i badacze opracowali metody jego korekcji. Ich celem jest poprawa jakości życia seksualnego, niezależnie od wieku.

Mężczyźni zgłaszają się do lekarzy najczęściej z zamiarem:

• poprawy jakości życia seksualnego;
• wzmocnienia poczucia własnej wartości;
• pozbycia się „kompleksu szatni” (w ramach którego mężczyzna odczuwa zakłopotanie i skrępowanie w miejscach skupiających innych mężczyzn, na przykład w saunie lub pod prysznicem na siłowni);
• zwiększenia atrakcyjności seksualnej.

Medycyna estetyczna dysponuje nowymi metodami korekcji rozmiaru i kształtu penisa. Do metod korekcji należą: lipofilling, mikrochirurgiczna autotransplantacja tkanek, transpozycja przeszczepów powięziowo-tłuszczowych, ligamentotomia. Ponadto mężczyźni zgłaszają się do lekarzy w celu powiększenia żołędzi prącia (falloplastyka) lub korekcji wędzidełka.

Lipofilling to przeszczep tkanki tłuszczowej z okolicy moszny do tkanki prącia w celu zwiększenia jego objętości. Najpierw lekarz pobiera część tkanki tłuszczowej z okolicy moszny, następnie tkanka ta jest przetwarzana, a następnie za pomocą strzykawki wprowadzana pod skórę prącia wzdłuż trzonu – prącie ulega poszerzeniu. Obwód narządu utrzymuje się przez dwa lata, po tym czasie można powtórzyć zabieg.

Mikrochirurgiczna autotransplantacja tkanek to metoda powiększania penisa, w której wykorzystuje się własne, nieuszkodzone tkanki organizmu. Ta metoda korekcji stosowana jest nie tylko w celu rozwiązania problemów estetycznych. Lekarze stosują przeszczep autogenny w leczeniu zwężenia cewki moczowej, zespołu adrenogenitalnego, zarośnięcia cewki moczowej, spodziectwa, pierwotnego hipogonadyzmu oraz w przypadku utraty części penisa w wyniku urazu.

Ligamentotomia to metoda wydłużania prącia, w której lekarz przecina więzadło podtrzymujące. Po przecięciu więzadła penis wydłuża się o 3–5 cm. Zabieg trwa nie dłużej niż 20 minut i rzadko powoduje powikłania. Okres pooperacyjny trwa 2–3 dni.

W celu wydłużenia penisa stosuje się również inną metodę – plastykę kąta prąciowo-mosznowego. Zabieg ten wykonuje się, gdy fałd skórny między moszną a penisem jest nadmiernie wyraźny, co powoduje wizualne zmniejszenie rozmiaru penisa. Operacja nie wymaga hospitalizacji.

U niektórych mężczyzn rozmiar i kształt penisa są w normie, ale z powodu wrodzonych cech anatomicznych jest on ukryty przez tkanki moszny. Nazywa się to ukrytym penisem. Jest to rzadka choroba, którą można skorygować. Podczas operacji lekarze wydobywają narząd płciowy na zewnątrz, a jego podstawę mocują szwami, aby penis nie „wrócił” z powrotem w głąb tkanek.

Czy poddać się zabiegowi plastyki okolic intymnych?

Światowa Organizacja Zdrowia definiuje zdrowie reprodukcyjne jako stan fizycznego, psychicznego i społecznego dobrostanu we wszystkich aspektach związanych ze zdrowiem reprodukcyjnym, czyli możliwością prowadzenia normalnego życia seksualnego i poczęcia.

Jeśli kształt i rozmiar warg sromowych, rozmiar penisa lub jego wygląd oraz wszystko, co dotyczy narządów płciowych, powoduje fizyczny lub psychiczny dyskomfort i prowadzi do problemów społecznych, dana osoba jest uznawana za niezdrową pod względem reprodukcyjnym. W takim przypadku należy omówić z lekarzem konieczność wykonania zabiegu plastyki intymnej.

Plastyka intymna jest wykonywana na życzenie pacjenta i w przypadku obiektywnej konieczności w następujących przypadkach:

• usunięcie skutków porodu w okolicy pochwy, warg sromowych i krocza jako całości;
• korekcja estetyczna dużych i małych warg sromowych, na przykład w przypadku ich asymetrii, przebarwień lub dużych rozmiarów;
• duży napletek łechtaczki, utrudniający osiągnięcie satysfakcji seksualnej;
• nadmiar tkanki tłuszczowej w okolicy łonowej;
• wrodzone lub nabyte w wyniku urazów wady i anomalie narządów płciowych;
• wiotkość skóry warg sromowych;
• usuwanie blizn i defektów skóry po nieudanej operacji;
• długość i obwód penisa, utrudniające czerpanie przyjemności seksualnej.

Nie zawsze jednak konieczna jest operacja. Pacjenci odczuwają czasem dyskomfort związany z rozmiarem penisa, podczas gdy w rzeczywistości jego długość i obwód są w normie. Oznacza to, że nie ma obiektywnych wskazań do operacji. W takim przypadku konieczna jest praca z psychologiem, aby wykształcić odpowiednie podejście do własnego ciała. Metodą uznawaną za skuteczną jest terapia poznawczo-behawioralna.

Czym jest plastyka pochwy?

Plastyka pochwy to zabieg mający na celu przywrócenie prawidłowego kształtu i stanu błony śluzowej pochwy po porodzie lub urazach. Po pomyślnie przeprowadzonym zabiegu u kobiety dochodzi do poprawy jakości życia seksualnego. Istnieją medyczne wskazania do wykonania zabiegu oraz wskazania na życzenie. Do tych pierwszych należą: obniżenie lub wypadnięcie macicy lub ścianek pochwy, nietrzymanie moczu w przypadku cystocele lub ureterocele. Zabieg w obrębie pochwy wykonuje się na życzenie, gdy kobieta lub osoba transpłciowa pragną wprowadzić kosmetyczne lub fizjologiczne zmiany w narządzie płciowym.

Waginoplastyka jest przeciwwskazana w ostrym okresie zapalenia narządów płciowych. Zabieg nie jest również wykonywany u osób z niewydolnością serca i płuc, z podwyższonym ryzykiem udaru mózgu lub zawału mięśnia sercowego.

Czym jest zabieg plastyki małych warg sromowych?

Plastyka małych warg sromowych pozwala zmienić ich kształt i rozmiar. Zabieg ten często wykonuje się u kobiet z przerostem warg sromowych, który powoduje dyskomfort podczas higieny intymnej oraz uprawiania sportu (biegania, jazdy na rowerze). Powiększone wargi sromowe mniejsze mogą ulegać urazom spowodowanym przez ubranie, na przykład podczas zapinania zamka błyskawicznego. Ze względu na duże rozmiary strumień moczu rozprasza się oraz pojawia się dyskomfort podczas stosunku.

Wskazania do intymnej plastyki warg sromowych mniejszych:

• asymetria;
• dyskomfort fizjologiczny i psychiczny;
• przerost;
• “syndrom szatni”;
• rozstępy spowodowane porodem i urazami.

Kwestia rozmiarów warg sromowych jest dyskusyjna. Niektórzy autorzy twierdzą, że powiększone wargi sromowe mniejsze uznaje się za takie, jeśli ich długość w stanie rozciągniętym przekracza 5 cm. Inni twierdzą, że za przerost uznaje się przekroczenie normy trzy- lub czterokrotnie. Aby zrozumieć, czy rozmiar warg sromowych mniejszych jest prawidłowy, należy skonsultować się z lekarzem.

https://drive.google.com/file/d/1Sx8ZS0tVzSWApZCvC3wo5AuYlT_Tb5hs/view 

Czym jest terapia osoczem bogatopłytkowym (PRP)

Osocze bogatopłytkowe to zabieg iniekcyjny, który odmładza zewnętrzne narządy płciowe i koryguje defekty kosmetyczne wynikające z urazów, zmian związanych z wiekiem lub wrodzonych cech. Istota metody: od kobiety pobiera się osocze wzbogacone w płytki krwi, które następnie wstrzykuje się w okolice narządów płciowych.

Lifting osoczem jest wskazany w następujących przypadkach:

• zmniejszenie elastyczności pochwy po porodzie;
• długotrwałe gojenie się schorzeń szyjki macicy (metoda nie jest jednak zalecana w przypadku nowotworów, leukoplakii i dysplazji);
• suchość błon śluzowych narządów płciowych kobiety;
• często nawracające zapalenie pochwy;
• nieprawidłowy kształt warg sromowych;
• brak możliwości osiągnięcia satysfakcji seksualnej;
• spowolnienie zmian związanych z wiekiem w narządach płciowych.

W wyniku zabiegów iniekcyjnych normalizuje się napięcie ścianek pochwy, przyspiesza się regeneracja uszkodzonych tkanek, poprawia jakość życia seksualnego i zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu chorób zapalnych pochwy. 

Osocze bogatopłytkowe nie jest wskazane w przypadku ogólnoustrojowych chorób krwi, ostrych procesów infekcyjnych i chorób onkologicznych. Zabiegu nie wykonuje się również w okresie karmienia piersią i w czasie ciąży.

Czym jest powiększanie punktu G?

Powiększanie punktu G to zabieg, w wyniku którego zwiększa się jego rozmiar. Z anatomicznego punktu widzenia punkt G to część łechtaczki (z zewnątrz widoczna jest jedynie żołądź), która znajduje się wewnątrz przedniej ściany pochwy.

Łechtaczka to organ odpowiedzialny za doznania seksualne. W celu uzyskania większej przyjemności niektóre kobiety decydują się na powiększenie punktu G, ponieważ sama pochwa i jej ścianki charakteryzują się słabą wrażliwością. Ponadto powiększenie punktu G jest wskazane w przypadku wrodzonych wad narządów płciowych, takich jak:

• zwiększona objętość pochwy;
• wygięty kształt pochwy;
• obniżony popęd seksualny.

Zabieg polega na wstrzyknięciu przez lekarza kwasu hialuronowego do punktu G w celu zwiększenia objętość łechtaczki. Procedura trwa nie dłużej niż 20 minut i jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym. Efekt utrzymuje się przez rok, a następnie można wykonać kolejny zabieg.

Jakie ryzyko wiąże się z plastyką okolic intymnych?

Zazwyczaj zabiegi w obrębie okolic intymnych to procedury małoinwazyjne lub nie wymagające operacji. Niemniej jednak mogą one powodować powikłania:

• wczesny krwiak pooperacyjny: najczęściej obserwowany jest w 2–3 dniu po zabiegu. W obszarze zabiegu gromadzi się krew, wargi sromowe powiększają się i czerwienieją;
• nadmierna korekcja warg sromowych mniejszych. Zdarza się, gdy nieprawidłowo wykonana operacja spowodowała usunięcie części warg sromowych mniejszych;
• stan zapalny. Objawia się miejscowym ropieniem rany. Po wygojeniu może pozostać deformacja;
• rozejście się szwu operacyjnego. Może prowadzić do widocznej wady narządów płciowych.

Późne powikłania pooperacyjne prawie nie występują. W rzadkich przypadkach tworzy się blizna, którą łatwo można usunąć metodami zachowawczymi.

Okres rekonwalescencji po zabiegach plastyki okolic intymnych

Zabiegi plastyki okolic intymnych mają na ogół charakter małoinwazyjny, dlatego okres rekonwalescencji trwa średnio nie dłużej niż 3–4 dni, a najczęściej 1–2 dni. W okresie rekonwalescencji nie wolno odbywać stosunków seksualnych, masturbować się, nosić ciasnej odzieży, stosować środków higieny intymnej, które podrażniają skórę, chodzić do sauny i łaźni oraz uprawiać sportów, które mogą mechanicznie uszkodzić narządy płciowe, na przykład jazdy na rowerze lub konnej.