Dermatologia str. 2

Twardzina (sklerodermia) występuje u dwustu osób na milion. Choroba wymaga złożonej diagnostyki, ponieważ ma wiele postaci i może być mylona z innymi schorzeniami skóry.

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE, TRU) może wystąpić u osób w każdym wieku. Od 70% do 90% pacjentów z toczniem to zazwyczaj kobiety w wieku rozrodczym.

Plamy soczewicowate (wątrobowe, starcze, lentigo) to nagromadzenie pigmentu melaniny w skórze. Plamy pigmentacyjne mogą pojawiać się na odsłoniętych obszarach ciała (twarz, dłonie) z powodu wieku, predyspozycji genetycznych i ekspozycji na promieniowanie UV.

Brodawki to łagodne zmiany skórne wywołane zakażeniem HPV. Najczęściej wyglądają jak twarde, szorstkie guzki, mają kolor od cielistego do brązowego, rosną i łatwo się szerzą po urazach skóry lub spadku odporności. Do zakażenia dochodzi przez kontakt skóra-skóra lub korzystanie ze wspólnych akcesoriów (np. podczas manicure). Brodawki usuwa się metodami miejscowymi (preparaty keratolityczne), przez krioterapię ciekłym azotem, elektrokoagulację, wycięcie falą radiową lub laserowo. O wyborze techniki decyduje dermatolog.

Tłuszczak jest nienowotworowym guzem tkanki łącznej. Najczęściej pojawia się u osób w średnim i podeszłym wieku.

Wysypka jest zewnętrzną oznaką choroby na skórze i błonach śluzowych. Zmianom koloru i wyglądu skóry towarzyszy zaczerwienienie i swędzenie.

Ból brzucha może być objawem chorób układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego i moczowo-płciowego. Lekarzem, który gastroenterolog pomoże znaleźć przyczynę i zwalczyć ból brzucha jest gastroenterolog.

Liszaj płaski (liszaj czerwony) występuje u około 1% populacji, głównie u osób dorosłych w wieku od 30 do 60 lat. U około 50% osób liszaj płaski rozwija się w jamie ustnej, a u 10% zmiany występują na paznokciach.

Łojotokowe zapalenie skóry jest schorzeniem wynikającym z nadmiernej produkcji łoju przez gruczoły łojowe. Objawia się zaczerwienieniem, swędzeniem, łuszczeniem się skóry oraz powstawaniem strupów, szczególnie na skórze głowy, twarzy, dekolcie i plecach. Leczenie łojotoku polega na stosowaniu maści i kremów przeciwgrzybiczych, regulujących wydzielanie sebum oraz łagodzących stany zapalne. W niektórych przypadkach, gdy leczenie zewnętrzne nie przynosi rezultatów, lekarz może zalecić leczenie ogólnoustrojowe oraz dostosowanie diety.

Piodermia to bakteryjne, ropne zapalenie skóry obejmujące mieszki włosowe oraz gruczoły potowe i łojowe; w ciężkim, przewlekłym przebiegu może rozwinąć się piodermia zgorzelinowa z martwicą i ostrym zapachem. Leczenie dobiera dermatolog.

Kuperoza to przewlekła choroba skóry, która polega na rozszerzeniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do pojawienia się na twarzy charakterystycznych "pajączków". Objawia się zaczerwienieniem skóry, pieczeniem oraz uczuciem ciepła. Zmiany najczęściej występują na policzkach, nosie i brodzie.

Nużyca (demodekoza) to pasożytnicza choroba skóry wywoływana przez roztocza z rodzaju Demodex. Pasożyty rozmnażają się w mieszkach włosowych i gruczołach łojowych.