Dermatologia

Dermatofibroma (włókniak twardy) to łagodny nowotwór, który wyglądem przypomina pieprzyk. Najczęściej pojawia się na skórze łydek, ale może też wystąpić na rękach, ramionach, tułowiu, stopach czy plecach.

Nowotwory skóry należą do najczęstszych rodzajów nowotworów. Kluczowym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka rozwoju raka skóry jest nadmierna ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe.

Ziarniniak obrączkowaty (granuloma annulare) to schorzenie dermatologiczne, w którym na skórze pojawiają się niewielkie wypukłe zmiany przypominające kształtem pierścienie. Może wystąpić u osób w każdym wieku. Wiąże się z zaburzeniami układu odpornościowego. W terapii ziarniniaka obrączkowatego stosuje się głównie leczenie miejscowe, czasem leki wspomagające oraz metody małoinwazyjne (krioterapia, ablacja laserowa). Istotna jest kontrola chorób współistniejących i odpowiednia pielęgnacja skóry.

Uczulenie na zimno (pokrzywka z zimna) to niezakaźna choroba, w której kontakt z niską temperaturą wywołuje reakcję alergiczną skóry i całego organizmu. Objawia się m.in. obrzękiem i swędzącą wysypką w miejscu kontaktu z zimnem, suchością skóry, bólem głowy i stawów, a w cięższych przypadkach dusznością, obrzękiem języka i gardła czy nawet anafilaksją. Leczenie polega na unikaniu ekspozycji na zimno, stosowaniu leków przeciwhistaminowych i innych preparatów zaleconych przez lekarza oraz terapii chorób współistniejących, które mogą nasilać objawy.

Około 230 milionów ludzi na całym świecie cierpi na atopowe zapalenie skóry. U około 80% osób choroba ta rozwija się w młodym wieku (przed ukończeniem szóstego roku życia), objawiając się okresowo przez całe życie.

Zapalenie skóry to choroba zapalna, która może wystąpić w wyniku różnych czynników zewnętrznych (np. alergeny, chemikalia) lub wewnętrznych (np. zaburzenia immunologiczne, zmiany hormonalne). Najpowszechniejsze rodzaje to atopowe zapalenie skóry, które wiąże się z alergiami, oraz kontaktowe zapalenie skóry, wywołane przez podrażnienia fizyczne lub chemiczne. Objawy obejmują zaczerwienienie, swędzenie, pieczenie, suchą i łuszczącą się skórę, a w cięższych przypadkach mogą występować pęcherze i strupy.

Według statystyk każdy człowiek na świecie boryka się z tymczasową lub trwałą suchością skóry. Osoby powyżej 65. roku życia znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka ze względu na związane z wiekiem zmiany w skórze.

Łupież pstry to infekcja grzybicza, która powoduje przebarwienia skóry. Choroba często dotyka osoby z tłustą skórą, zaburzeniami hormonalnymi i osłabioną odpornością.

Zapalenie skórno-mięśniowe to rzadka choroba zapalna charakteryzująca się osłabieniem mięśni i wysypką skórną. Schorzenie często pojawia się między 40. a 50. rokiem życia.

Według statystyk grzybica dotyka około 20-25% ludzi na świecie. Grzybica może rozwijać się na skórze głowy, ciele, paznokciach, stopach i w pachwinach.

Zapalenie mieszków włosowych może wystąpić w dowolnym miejscu na skórze. Nieleczona choroba może wywołać zapalenie tkanki łącznej, bliznowacenie skóry lub przedostawanie się czynników zakaźnych do krwiobiegu.

Keratodermia prowadzi do zwiększonej suchości, zgrubienia i łuszczenia się skóry, a także głębokich pęknięć na dłoniach i stopach. Diagnozowaniem i leczeniem tego schorzenia zajmuje się dermatolog.