Blog Doctorpro str. 9

Choroby wątroby to schorzenia układu pokarmowego o podłożu genetycznym, zakaźnym lub immunologicznym.

Zespół jelita drażliwego to stan, któremu towarzyszą zaburzenia trawienia, ból i dyskomfort w jamie brzusznej oraz zaburzenia wypróżniania.

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE, TRU) może wystąpić u osób w każdym wieku. Od 70% do 90% pacjentów z toczniem to zazwyczaj kobiety w wieku rozrodczym.

Plamy soczewicowate (wątrobowe, starcze, lentigo) to nagromadzenie pigmentu melaniny w skórze. Plamy pigmentacyjne mogą pojawiać się na odsłoniętych obszarach ciała (twarz, dłonie) z powodu wieku, predyspozycji genetycznych i ekspozycji na promieniowanie UV.

Brodawki to łagodne zmiany skórne wywołane zakażeniem HPV. Najczęściej wyglądają jak twarde, szorstkie guzki, mają kolor od cielistego do brązowego, rosną i łatwo się szerzą po urazach skóry lub spadku odporności. Do zakażenia dochodzi przez kontakt skóra-skóra lub korzystanie ze wspólnych akcesoriów (np. podczas manicure). Brodawki usuwa się metodami miejscowymi (preparaty keratolityczne), przez krioterapię ciekłym azotem, elektrokoagulację, wycięcie falą radiową lub laserowo. O wyborze techniki decyduje dermatolog.

Diagnostyka ultrasonograficzna jest ważną częścią kontroli stanu kobiety w ciąży. Jest to metoda nieinwazyjna i bezpieczna zarówno dla matki, jak i dla dziecka.

Dieta śródziemnomorska opiera się na tradycyjnych potrawach krajów wybrzeża Morza Śródziemnego (Francji, Hiszpanii, Grecji i Włoch). Dieta śródziemnomorska jest szczególnie korzystna dla serca i mózgu.

W leczeniu choroby wrzodowej istotne znaczenie ma właściwa dieta, która wspomaga regenerację błony śluzowej i łagodzi objawy.

W zależności od spożywanych przed daną osobę pokarmów wyróżnia się kilka rodzajów diet.

W krajach rozwiniętych zaparcia dotykają 30-50% dorosłych i do 30% dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Do osób najbardziej narażonych na zaparcia należą dzieci, osoby w wieku powyżej 55 lat oraz kobiety w okresie ciąży i porodu.

Zapalenie i grzybica odbytu objawiają się przede wszystkim uporczywym swędzeniem, pieczeniem, bólem przy wypróżnianiu, a także zmianami skórnymi, takimi jak zaczerwienienie odbytu, obrzęk czy pęknięcia skóry. Typowe dla kandydozy są również biały nalot wokół odbytu, wilgotność i uczucie podrażnienia.

Hemoroidy wewnętrzne powstają na skutek zaburzeń krążenia i zwiększonego ciśnienia w żyłach odbytu. Typowe objawy to dyskomfort i ból przy defekacji, swędzenie, pieczenie, krwawienie z odbytu, uczucie niepełnego wypróżnienia, a w zaawansowanych stadiach wypadanie guzków. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby – obejmuje farmakoterapię (czopki, maści, leki przeciwzapalne, przeciwbólowe i flebotoniki), małoinwazyjne zabiegi (gumkowanie, skleroterapia, laser, krioterapia, fale radiowe) lub leczenie chirurgiczne w cięższych przypadkach.